Geleide meditaties door Kees

maandag 19 maart 2018

Neem eens wat vaker de bus..

Soms denk ik wel eens; waarom  ga je niet eens wat vaker met de bus. Dat denk ik inmiddels maar heel even. Een seconde of twee ongeveer. Kan ook minder zijn.
En in die paar seconden passeren de volledige nachtmerries van mijn laatste bus expedities. In kleur. Dat dan weer wel.

Bijvoorbeeld, de keer dat ik naar Amsterdam ging. Ik zat net. Krantje bij de hand, dromen over niks, relaxed naar buiten kijken, dat soort dingen.
Op het moment dat de chauffeur wil vertrekken strompelt er een bejaarde vrouw met een rolator naar binnen. Ze wordt geholpen door een jongere vrouw:’Is dit de bus naar Zwolle?,’ vraagt de oude vrouw als ze eenmaal binnen is.
‘Eh..nee mevrouw,'  zegt de tamelijk bijdehante chauffeur. 'Dit is een kakatoe op weg naar Albert Heijn. Sorry hoor, dit is de bus naar Amsterdam. Zwolle ligt in een andere provincie met andere busmaatschappijen.'

‘O!  Ja kijk,  het zit zo,  ik heb op Marktplaats een parkietenkooi gekocht en die moet ik nu ophalen in Zwolle ziet u. Een gele kooi. Met het rechteroor geschilderd. Ik zal u de foto laten zien.’
Zij grijpt naar iets in haar tas. De zich redelijk onbeschoft gedragende chauffeur wil weg en vraagt of zij op wil schieten.
‘Maar natuurlijk meneer,' zegt de bejaarde vrouw. 'Kunt u mij even helpen? Instappen gaat nog wel, maar uitstappen is een probleem. Daar heb ik twee man voor nodig. Ik heb namelijk een spier verrekt bij het sneeuwruimen gister, ziet u , en...’
‘Jammer dat je je tong ook niet hebt verrekt,  ’ zegt het bijdehante chauffeurtje.  'Sneeuwruimen in september, zo zie je maar weer, het wil nog steeds maar niet zomeren.’
‘Ja, daar zegt u wat. Kijk die spier zal ik u even laten zien,’  en zij rolt haar broekspijp op.

Achter haar duikt er nog een man op. Een Fransman, ook nog..: ‘Avez-vous vendre des billets?’
Chauffeur kijkt hulpzoekend acherom: ‘Hij bedoelt een kaartje,’ zegt een passagier achter mij behulpzaam.
‘Eh..we have alleen chips..Kijk, there. You moet your OV-kaart tegen the chipsapparaat duwen. Till he pieps.’
Fransman kijkt alsof de chauffeur zes bedorven makrelen om zijn nek heeft hangen.
‘Leg het die vent effe uit,’  zegt de chauffeur geirriteerd.
‘Oké,’  zegt de passagier en kijkt vriendelijk naar de Fransman. ‘Le goe libe ard en ville’
Fransman kijkt nu alsof de zes bedorven makrelen om de nek van de chauffeur in een aria zijn uitgebarsten.
‘Ce que vous dites?’  stamelt hij in paniek.
‘Va soches totte savez nie twie,’ legt de passagier uit.
Fransman snikt en rent weg.
‘Wat zei je nou tegen hem?’  vraagt de chauffeur.
‘De eerste keer zei ik ‘de koe liep hard en viel en de tweede keer; van ‘s ochtend tot ‘s avonds niet thuis.,’  lacht de passagier trots.
Chauffeur kijkt hem lang aan. ‘Onbegrijpelijk dat hij dat niet snapt,’ mompelt hij uiteindelijk.
'Tja, zegt de passagier, mijn Frans is niet meer zo jusqu'au point,' ben ik bang. 'Dat betekent overigens; to the point.'

‘Wilt u mij even van het trapje helpen? vraagt de bejaarde vrouw van de parkietenkooi.

Intussen zijn we een half uur verder. Over drie minuten moet ik op mijn afspraak zijn. Ga ik niet halen.
Er komt ook nog een hijgende vrouw binnen. Ze haalt moeizaam haar tas van haar schouder. Dan begint ze te zoeken naar haar portemonnee en vervolgens begint de zoektocht naar haar OV- kaart.

Ik begin diep te ademen. Dat helpt. 
Altijd! 

3 opmerkingen:

  1. ‘Geschilderd met het rechteroor’ Afgezien van een zachtgekookt eitje geen betere manier om de dag te beginnen: columns van Kees👍🤣👍🤣

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die bus laat ik maar aan me voorbijgaan of rijden.

    BeantwoordenVerwijderen

Eieren voor je geld kiezen

Rustig , op weg naar de supermarkt, wandel ik door de “restanten van de orkaan Florence” zoals het KNMI weer het noemt. Dat deze orkaan u...