Geleide meditaties door Kees

dinsdag 27 maart 2018

LOTERIJ

Op de terugweg van een rit naar Limburg,  samen met vriend Wiebe,  stel ik voor even te gaan lunchen.
‘Zie jij hier ergens een kapper?,’  vraagt Wiebe om zich heen kijkend.
Ik kijk hem vragend aan,  niets verbaasd mij meer met Wiebe.
‘Moet spul halen om mijn haar te bleken,’  legt hij uit.
‘Tuurlijk , Wiebe. ‘Ik zag op die hoek daar een tapijtreiniger. Die verkopen dat spul ook.  Speciaal gemaakt voor  onhandelbare touw.’
Wiebe zwijgt. En loopt naar de overkant waar inderdaad een kapper is.

Daarna lopen wij een tent in waar je iets kan eten.

‘Dag Knabbel,’  begroet Wiebe de vrouw achter de bar.
‘Ik ben Babbel,  schat,’  antwoordt de vrouw adrem.  Als je Knabbel wilt spreken moet je mijn collega daar verderop hebben’ en ze wijst op een ober in het restaurant

Na de lunch vraag ik of Wiebe even kan betalen.  Ik ben mijn portemonnee vergeten.
Mijn geld is op,  zegt Wiebe.  Mijn laatste centen gingen naar dat bleekspul voor mijn haren. Maar ik heb nog een loterijbriefje,’  legt hij uit.
Hij loopt naar de bar en legt het loterijbriefje op de bar:' Sorry, mevrouw Babbel,' zegt hij. 'Ons geld is op.  De laatste centen gingen naar de kapper voor blekers-spul.  Maar ik kan in plaats van geld met een loterijbriefje betalen.  Is dat goed?  Mijn kameraad Kees daar,  is redelijk helderziend en die zegt dat er een prijs op gaat vallen.' 

Mevrouw Babbel begint te lachen en kijkt mij vragend aan. Kameraad??? Raar woord!  
'Nee hoor, ' onderbreek ik haar. 'Hij kletst uit zijn nek.  Maar ik kan zo wel even pinnen hoor.'
Mevrouw Babbel kijkt mij lang aan: 'Ach ik neem dat loterijbriefje wel,' zegt ze zuchtend.  Wie weet..'
Ik geef haar mijn en Wiebe's telefoonnummer. Mocht er niets op het lot vallen, dan betaal ik de lunch alsnog.

Een maand later belt mevrouw Babbel mij op.
‘Hee, wil jij je vriend Wiebe bedanken.’
‘Tuurlijk.  Kan je dat zelf niet?’
‘Jawel hoor.  Ik belde hem net.  Hij was bezig zijn haar te bleken.  Toen ik hem vertelde dat er een ton op mijn lot is gevallen begon hij ineens iets over druppels in zijn ogen te schreeuwen. Hij verbrak de verbinding voordat ik hem kon bedanken. Gek hè?’
‘Kameraad Kees….?’
‘Ben je er nog kameraad Kees? Had die Wiebe dus toch gelijk toen hij zei dat jij helderziend bent. Je moet een praktijk beginnen, joh, vind je ook niet?
Kameraad Kees….?

Ik vind niets op dit ogenblik  . Een ton... Ik ril.
En accepteer het. 

1 opmerking:

  1. Daar wordt je vanzelf al bleek van. Helderziende zijn is een gave om te benadrukken dat na een sessie van kreuplen ik naar buiten liep en zag dat fiets gestolen was. De helderziende had weer s gelijk.' Meneer u kunt zo weer lopen als een kievit' alleen de kievit zag ik nergens maar 34 kilometer lopen wel.

    BeantwoordenVerwijderen

Eieren voor je geld kiezen

Rustig , op weg naar de supermarkt, wandel ik door de “restanten van de orkaan Florence” zoals het KNMI weer het noemt. Dat deze orkaan u...