Geleide meditaties door Kees

zondag 11 maart 2018

Kantine

Fietsen doe ik veel. Vaak alleen, soms met een oude schoolvriend. Wiebe, heet hij en hij is licht autistisch. Dat wil zeggen; overal waar hij komt heeft hij de neiging mensen te choqueren.
Deze keer fiets ik met Wiebe in het Gooi. In laren, ergens.
Onze eerste stop is, bij gebrek aan iets anders, een hockeykantine

Wij gaan zitten aan een tafeltje en nog geen minuut later, vraagt een man of hij bij ons mag zitten. Hij wijst op alle bezette stoelen in de kantine.

Hij stelt zich voor als Taco-Hein. Hij is gekleed in een soort hardroze konijnenpak. Hij legt uit dat hij zo meteen moet optreden op een kinderfeest maar dat zijn dochter nog moet hockeyen.
Hij begint meteen te vertellen dat dit eigenlijk geen plek voor hem is:’Voor een intellectueel zoals ik, zijn er spiritueler plaatsen te bedenken,’ legt hij, nippend aan zijn sherry, uit.
Daarna vertelt hij dat hij alle grote werken van alle grote schrijvers in zijn boekenkast heeft staan en kijkt ons, kennelijk in afwachting van een bewonderende reactie, vragend aan.
Nou, die reactie kan hij krijgen hoor, daar is Wiebe heel goed in: ’Volgens mij, Taco-Hein, zijn van al je werken van grote schrijvers alleen Suske en Wiske enigszins beduimeld. Klopt dat?,’  vraagt Wiebe vriendelijk.

Dat vindt hij niet geestig en haastig neemt hij nog een slokje. Wiebe bestelt intussen een kop koffie en een peer waarna de bar stilvalt. Kennelijk houden ze niet van peren in Laren.
Als het geroezemoes weer wordt hervat bestelt Taco-Hein een tosti waarvan de kaas zo te zien is mee verbrand,  en vertelt dat hij het zo lekker vindt dat hij wordt bedient hier.
‘Het punt is,’ zegt hij, dat het heel anders is dan bij mij thuis. Daar smeer ik elke ochtend mijn eigen boterhammen.’
Hij kijkt erbij alsof hij het heeft over een verhuizing van een volledig flatgebouw.

Wiebe kijkt hem eens aan: ‘volgens mij doe je dat alleen en vooral omdat jouw vrouw dat vertikt,’ zegt hij, zijn peer schillend.
Taco-Hein verslikt zich in een stuk verbrande kaas.
Als hij weer is bijgekomen neemt hij alle tv programma’s door waarna hij klaagt over het naderende verdwijnen van Humberto Tan bij RTL Late Night. ‘Die talkshow vond mijn vrouw zo ontzettend enig,’ mompelt hij.
‘Wist je dat ze bij de laatste uitzending met Humberto alle kijkers gaan uitnodigen?’, merkt Wiebe op.
‘Meen je dat nou??’ Grote ogen.
‘Absoluut. Ze gaan twee flessen Cola extra inslaan.'
Die humor van Wiebe. Hij is toe aan Carré

Na mijn achtste kop koffie en Taco-Hein's zestiende sherry, komt zijn dochter binnen wandelen.
‘Heb je nog gewonnen van die Larense koeien?,’ vraagt Taco-Hein geĂ¯nteresseerd.

Doodse stilte.

Dus reken ik maar af en loop samen met Wiebe de kantine uit. 
Het goede nieuws: onze fietsen staan er nog. Het slechte nieuws: Allebei hebben wij een lekke band.
Je accepteert het...wat moet je anders..

4 opmerkingen:

  1. Goede morgen Kees.
    Weerom een heerlijk geschreven stukje van je hand en dan die uitsmijter... heel grappig maar natuurlijk was het voor jullie heel wat minder leuk om de lekker band te plakken....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk!

    Met plezier en een lach gelezen.

    Vrolijke voorjaarsgroet,

    BeantwoordenVerwijderen

OVERWEGING

De codes orange vlogen ons om de oren, de laatste weken. Paniek!. Planten geen water meer geven want het water is op. Ook zo’n  kreet die...