Geleide meditaties door Kees

donderdag 22 maart 2018

Gebruik eens een zeepje..

Soms moet je nieuwe kleren. Dus stap ik lukraak een kledingzaak binnen. 
Op de gevel staat:
“Action Mode??  De naam alleen al staat garant voor rotzooi, maar oké, het zal ook wel betaalbaar zijn dus..

Zoals gewoonlijk in een kledingzaak word je direct  besprongen door een verkoopster met een grijns die ze er op de Modevakschool ingenaaid hebben en die uitsluitend middels een lasbrander verwijderd kan worden.
In dit geval wordt niet ik besprongen maar een andere klant die net voor mij binnen kwam.

‘Dag meneer’, lispelt ze zelfverzekerd.  Op haar bloes heeft ze een naamkaartje.  Op dat naamkaartje staat  “Wilniet.”
‘Zoekt u iets speciaals?’ ,  vraagt Wilniet.
‘Ja’,  zegt de klant na enig nadenken.  ‘Ik zoek een nieuwe wasdroger, de kleur maakt niet uit.’
Wilniet kijkt hem aan. Ongelovig,  besluiteloos en met het begin van een zekere angst.
‘Eh,  dan moet u toch echt in een andere winkel zijn,  meneer.’
De klant kijkt naar haar naamplaatje: ‘niet om het één of ander eh..Wilniet maar hoor jij niet op het kerkhof te liggen?’
De angst slaat om in beginnende paniek en ze kijkt hulpzoekend om zich heen.
‘Ja sorry hoor, Wilniet maar dat hoorde ik net die mevrouw daar tegen haar zoontje zeggen: “Wilniet ligt op het kerkhof.”

Wilniet’s mond blijft openhangen waardoor ik een uitstekend zicht krijg op haar onlangs gerenoveerde tandbederf.
‘Moet je horen Wilniet,' dramt de klant door, terwijl ik een jasje pas, ' mijn broeken en truien zijn gekrompen.  Daarom wil ik zes kuitbroeken passen, en twee, voor een overhemd doorgaand niemandalletje.  Eh..button up uiteraard… En om het af te ronden een bijpassende Ray Ban zonnebril.  Is weer eens wat anders dan dat ding van Anders ad 3,95. vind je ook niet?’ 
Wilniet vindt niets,  zo te zien.  Nog even en ze moet aan de beademing.
Toch lukt het haar om de klant binnen een half uur de halve winkel te laten passen maar de klante geeft het op, als ze aan komt zetten met een stropdas die hij ONDER zijn overhemd moet dragen. Op de blote huid dus!!

‘Sorry,  maar dat kanniet Wilniet,’  zegt hij. ‘Er zijn grenzen.  Zie je me zo al naar een sollicitatiegesprek bij de Gemeente gaan??  Zie je het?? Of niet??  Oké dan, ik ben toch niet achterlijk??’
‘Meneer , dit is echt stoer hoor,  en dit is echt de laatste mode.’
‘De laatste? Hoezo, ga je failliet binnenkort? ‘

Eindelijk lacht ze. Totdat ze de klant's definitieve aankoop hoort: ‘Oké, Wilniet,  ik neem alleen die grijze sokken.’
Ze kijkt hem aan. Strak.  Ze heeft meer dan een half uur gezwoegd om hem een wat eigentijdser aanblik te geven en dan presteert hij het om alleen een paar sokken te kopen ad 1,32.

‘Kan oom Karel pinnen, lieverd?,’  vraagt hij om het wat draaglijker te maken.
‘Nee,  dat kan niet’,  zegt ze kort.
‘Kanniet of Wilniet’,  vraagt hij voor alle zekerheid.
‘Wil niet,’  zegt ze.
‘O,'  zegt ze dan luid en duidelijk hoorbaar voor de andere klanten: 'en mag ik je nog een raad geven? Koop eens een lekker zeepje. Je hebt een ouwemannengeur om je heen hangen..’

Dat rode hoofd van het incasseren van die klant daarna. Zie je weinig tegenwoordig.

4 opmerkingen:

En laat je niets anders wijs maken...

Als ik een kop koffie drink in een café, doe ik dat nooit aan de bar.  Liever zoek ik een tafeltje op, bij voorkeur waar niemand anders zi...