maandag 26 maart 2018

De zin van het leven..

Samen met mijn kameraad Fröhlich, ben ik op weg naar een lezing over  'de zin van het leven'
Fröhlich rijdt uiteraard. 
Intussen lees ik het meesterwerkje dat Jeroen Smit een aantal jaren geleden schreef. DE PROOI heet het en het geeft een helder inkijkje in de graai en grijpcultuur van het bankwezen en in het bijzonder dat van de ABN-Amro bank.

‘Wat lees je, Kees?'
‘De prooi.  Moet je ook lezen,   Fröhlich .  Een must voor elke gouddelver.  Het laat zich lezen als de bijbel.  Met name het oude testament komt in DE PROOI flink aan bod.
Fröhlich  staart mij aan en kijkt net op tijd terug om een bijna-dood-ervaring te voorkomen: Een tegemoetkomende bus passeert ons rakelings.
‘Bijbel?'
‘Ja,  daar lijkt de prooi op.  Beide boeken hebben veel raakvlakken.  Bijvoorbeeld; ' het dansen om het gouden kalf.'  En laat de vorige bestuursvoorzitter van De bank nou precies zo heten!
Ik zweer het. Kalff heette die man. Wie verzint zoiets!  Dat was vlak voor zijn opvolger,  Grijpgraag Groenink,  de macht overnam en als een soort verlichte Jezus de bank naar de haaien hielp. 
De geschiedenis herhaalt zich altijd weer.
Uiteindelijk leg ik het boek op de achterbank en zie daar een deken met inhoud liggen: 'wat zit er in die deken, Fröhlich ?'
‘Dat is een, van niet echt te onderscheiden,  vervalsing van Frans Hals,  Kees.  Ken je Frans Hals?'
‘Jazeker, Fröhlich .  Ik heb al zijn cd's.  Zal ik er wat van kopiëren voor je MP3?'

Fröhlich  kijkt mij geschokt aan. Over zoveel kunst-onwetendheid.  De auto rijdt door.  
over de lezing kan ik kort zijn. Drie mensen die om de beurt iets over het leven vertellen. De eerste is een man van een jaar of vijftig die de toon direct zet door te vertellen dat hij heel veel houdt van gewone mensen: 'Ze moeten mij alleen niet aankijken, anders word ik gek,' zegt hij.  Hij heeft een tic onder zijn rechteroog.
De volgende spreker is een man van een jaar of veertig. Hij nodigt een vrouw uit de zaal uit om op het podium te komen.
Een vrouw met een knot en een leesbril rent het toneel op.'Kijk,'  zegt de spreker en drukt met zijn duimen op het voorhoofd van de vrouw. 'Dit doe ik om te kijken of ze al rijp is.' (??)

Binnen een kwartier zitten we weer in de auto en vraagt Fröhlich of wij wel in de goed zaal zaten.
‘Ik betwijfel het, Fröhlich  dus laten wij het nu eens even uitgebreid over die Frans Hals hebben'.
Ik houd ervan als dingen gaan zoals het moet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Uit mijn bundel de dood in tegenlicht en met het rechteroor geschilderd

Uit mijn bundel aaiopener van enormste Over een soort of hoeren kent je pas oordelen als je self op klasse neukt Qua homo ben je f...