Geleide meditaties door Kees

zondag 3 december 2017

NATUUR

Een meeuw iets verderop . In het gras naast een sloot. Hij hamert zijn twee pootjes op het gras. In de maat. In harmonie. En in volstrekte rust. Ik vraag mij af waarom hij dat doet. Alsof hij stilstaand marcheert naar verre oorden.
Totdat hij ineens pijlsnel zijn snavel naar het gras stoot. Als een dolk die vlees doorklieft. Dan komt zijn kop weer omhoog en houdt hij triomfantelijk een worm in zijn snavel. En slikt hem razendsnel door.

Thuis doe ik de tv aan. Een natuurserie. Over bruine konijnen die hun harige vel aanpassen als het winter wordt. Hun vel wordt spierwit. Als sneeuw. Zoals het hoort. Zoals de natuur bedoelt heeft.

En zonder het te begrijpen, zie ik de grootsheid in van de natuur.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

OVERWEGING

De codes orange vlogen ons om de oren, de laatste weken. Paniek!. Planten geen water meer geven want het water is op. Ook zo’n  kreet die...