Geleide meditaties door Kees

vrijdag 29 december 2017

Loodgieter (Column)

Om elf uur wordt er gebeld. Voor de deur staat een jongen van een jaar of twintig.Hij is gekleed alsof hij zo van een begrafenis is weggelopen. Driedelig zwart, rode stropdas.
‘Laat mij raden,’ zeg ik. Een Jehovagetuige die de religieuze kledingcode niet helemaal serieus neemt. Uw schooltas ontbreekt en uw schoenen zijn te slap om tussen een deur te steken.’
‘Mis,’ zegt hij onaangedaan.’ Zelfs niet warm. Ik ben de loodgieter waar u om belde.’

Ik kijk hem verbijsterd aan. Ik heb namelijk inderdaad om een loodgieter gebeld omdat mijn huis stinkt als een omgewoelde stortplaats voor varkenskadavers omdat mijn toilet verstopt is.
‘Nou,’ zeg ik. ‘Daar bent u dan wel op gekleed. Hebt u geen eh werkkleding?’
‘Dat zit zo,’ legt hij uit. ‘Ik ben een afgestudeerd econoom maar mijn baas is er mee opgehouden dus stond ik op straat. 
Gelukkig, nou ja gelukkig, is mijn vader loodgieter en die had dit baantje nog vrij. Dank u God!,’ zegt hij er, een kruis slaand,sarcastisch achteraan.

Hij loopt de kamer binnen en zijn blik blijft op de tv rusten waar het journaal melding doet van een dubbele moord. ’Nederland wordt volwassen,’ is zijn diepzinnige reactie.

Intussen pak ik een oude spijkerbroek, zodat hij niet in zijn economenkloffie het riool te lijf hoeft te gaan en nadat hij zich omgekleed heeft verdwijnt hij onder de grond.
Even later hoor ik hem roepen: ‘er is iets mis met uw rioolbuis’
‘Dat ik daar nou niet zelf opgekomen ben,’ roep ik terug.

Daarna hoor ik hem grommend en vloekend enige werkzaamheden verrichten en een kwartier later steekt hij stinkend als een kameel in ontbinding zijn hoofd uit het kruipgat.
‘Ik heb twee mededelingen,’zegt hij moeizaam uit het gat klauterend. ’Eén: voorlopig heb ik het euvel gefixed. En twee: wilt u die situatie in de toekomst continueren dan moet er een loodgieter bijkomen.’
Hij zegt het zonder te lachen en kijkt om zich heen op zoek naar zijn economenkostuum.
‘Maar u bènt toch een loodgieter?,’ vraag ik.
‘Nee, mijn vader. Ik ben econoom. Dat is een cruciaal verschil.’
‘Maar wat heb je dan gedaan dat ik toch weer gebruik kan maken van het toilet en riool??’
‘Geloof mij, dat wilt u echt niet weten,' zegt hij. 'Vooralsnog kunt u de knijper van uw neus verwijderen.'
Ik kijk hem lang aan.
‘Briljant,’ zeg ik.

‘Dank u, ‘antwoord hij en kijkt naar de walgelijk stinkende broek in zijn hand. ‘Wilt u uw oude broek nog terug?’
‘Nee hoor,’ zeg ik,’ zie het maar als een aandenken.'
Er is overigens een groot cabaretier aan u verloren gegaan,’ merk ik op terwijl hij met de broek in zijn hand de deur uitloopt.
‘Dank u,’ zegt hij, ‘ik zal mijn vader vragen om uw riool op ordentelijke wijze te herstellen.’

Ik geef hem een hand waarna hij wegloopt. Als hij vijf minuten later zijn auto instapt heeft hij geen broek meer in zijn hand….

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Eieren voor je geld kiezen

Rustig , op weg naar de supermarkt, wandel ik door de “restanten van de orkaan Florence” zoals het KNMI weer het noemt. Dat deze orkaan u...