Geleide meditaties door Kees

zaterdag 23 december 2017

DE DAG IS BEGONNEN..

Elke dag ga ik fietsen. Gewoon omdat het ontspannend is. Wind door je hoofd, verstand op nul. 
Soms stop ik onderweg, voor een  kop koffie in een restaurant.
De tent waar ik nu binnenloop is gezellig. Niet druk. Twee tafeltjes bezet. Achter één tafeltje een vrouw van een jaar of zestig die de Margriet leest terwijl ze koffie morst op haar jas. Aan het andere tafeltje, naast het tafeltje waar ik ga zitten, een man van een jaar of dertig met zijn zoontje van ongeveer zes.

Terwijl ik koffie bestel hoor ik de man aan zijn zoontje vragen wat hij wil eten. 
'Ontbijtkoek,'  antwoordt het joch.
De man verslikt zich bijna in zijn bier:'‘Ontbijtkoek eet je alleen  ’s morgens, ja! Het heet niet voor niets ontbijtkoek. Anders had er wel lunchkoek op gestaan!  Dat wordt straks voor straf vijftig keer opdrukken!' Gezicht op onweer!
Het joch verblikt niet. Kijkt niet eens verbaasd. Lacht zelfs een beetje, kennelijk gewend aan de 'rechtlijnigheid ' van zijn vader.

Dan aait de man zijn zoon over de bol en lacht. Hij wijst naar buiten: 'kijk, 'daar loopt Richard Krajicek voorbij, die tennisser. Hij heeft een mooi zwart pak aan, lijkt wel een ober. '
Ik kijk en zie inderdaad Krajicek lopen in een zwart pak.
De man boert, veegt zijn mond af en zegt terloops : 'zou wel geestig zijn toch? Krajicek die in een restaurant serveert..’

De mevouw met de margriet, die geïrriteerd de koffie van haar jas boent, zegt, nog geïrriteerder:
' Hee grapjas, jij trekt volle zalen met die ongekende humor van je. Geef me een seintje als je in Carré staat.'

Ik neem een slok. De dag is begonnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Eieren voor je geld kiezen

Rustig , op weg naar de supermarkt, wandel ik door de “restanten van de orkaan Florence” zoals het KNMI weer het noemt. Dat deze orkaan u...